Goedemorgen, conducteur Door Barry van Heijningen, redacteur Binnenlands Bestuur 17 november 2006 Micky van Slochteren is trambestuurder in Amsterdam en dan is het leven lijden. Pas wanneer je met een duidelijke klacht over botte burgers gelijkgezinde geesten aan je zijde krijgt, kiert de zon weer waterig je bestaan binnen. En reden tot klagen heeft Micky genoeg. Legt hij net met stemverheffing uit - pal achter hem zit een passagier van keiharde ketelmuziek te genieten - hoeveel strippen een rit kost, is hij plotseling lucht voor de vragensteller die intussen druk in de weer is met z’n mobieltje. Spugen en slaan naar de bestuurder vindt Micky ook niet aardig. En om te beginnen zou hij graag horen dat een nieuwe klant hem bij binnenkomst vriendelijk groet. Dat Micky als gastheer het eerst een hartelijk welkom heeft uitgebracht, spreekt voor zich. Het zijn sombere tijden, maar Micky houdt de moed erin. Eens zal de dag aanbreken dat hij niet met lood in zijn schoenen naar zijn werk zal gaan, zoals nu, naar eigen zeggen, de dagelijkse routine is. Het is voor Micky te hopen dat hij gauw B. van der Heuvel mag vervoeren. B. van der Heuvel is kandidaat voor de titel ‘Sweetheart of the GVB Forces'. Het zou me niet verwonderen als elke Amsterdamse tram- en metrobestuurder een fotootje van hem op zijn dashboard heeft staan met daaronder de verjaardag van B. van der Heuvel, zodat het gemeentelijk vervoer hem op die dag een kleine verrassing kan aanbieden. Dat heeft B. van der Heuvel dik verdiend, getuige zijn reactie: ‘Als ik de metro zie aankomen, kijk ik altijd goed uit of die bestuurder mij aankijkt. Zo ja, dan steek ik mijn hand op als groet. In 95 procent van die gevallen krijg ik die groet dan terug. Kijk, dat vind ik nu leuk en ik krijg ook sterk de indruk dat de bestuurder dat ook zo vindt.’ Lin heeft een heel andere ervaring met het gemeentelijk busbedrijf. Volgens Lin - geen familie van Clarence Seedorf - is het allemaal een kwestie van respect, maar daar kun je in tram en bus maar beter niet op rekenen. En wat haar na haar blindedarmoperatie is overkomen, is te gênant voor woorden. ‘Ik kon amper lopen, maar ik mocht wel een scheldsalvo incasseren van de buschauffeur die vond dat ik te langzaam liep om de bus te halen. En mijn operatie was geen goed excuus!’ Volgens Bernard heeft het te maken met de ontbijtgewoonten van het GVB-personeel. ‘Veel bestuurders nemen ‘s morgens een glas azijn, kijken in de spiegel en als er dan nog een glimlach valt te bespeuren, nemen ze nog een glas.’ Wekelijks verschijnt in het weekblad Binnenlands Bestuur de rubriek 'Last van de burger'. Hierin wordt een ergernis van een ambtenaar besproken die op Lastvandeburger.nl is ingediend en behandeld. Ergert u zich als ambtenaar ook weleens bovenmatig aan een burger, meldt dit dan hier.

Reageer op dit bericht Reeds 1 reacties

Reacties