Visitor
Ja groot gelijk. Onbegrijpelijk om weleens te
lezen in de media dat ambulancemedewerkers,
brandweermensen en mensen die op soortgelijk
nivo "opereren" soms zo slecht en honds
behandeld worden. Dat zijn m.i. de mensen die
wat mij betreft groot respect verdienen.
Geert Theunisse
September ‘84 liep de duwbak ‘Gefotank-7’,
geladen met 2000 Ton nafta, op de damvoet van het
Schelde-Rijnkanaal. Bij precies hoogwater. De
duwboot probeerde nog even om de bak terug vlot
te krijgen, maar dat ging niet meer. De kaptein
koppelde z’n boot af, zocht een goed heenkomen en
sloeg natuurlijk alarm. Z’n goed heenkomen was
ook al geen succes. Hij zette de losse boot
namelijk net in het kanaal aan stuur-boord op de
stenen! Nou ja, hij was toch van die gevaarlijke
bak weg.
De boel ging aan het draaien, De RWS ging op pad
vanuit Wemeldinge, De RPteW. kwam van Willemstad,
en wij er naar toe met Furie-2.
De duwbootkapitein vroeg me of ik zijn boot vlot
wou trekken. Nou, proberen konden we het allicht.
De tankbak zat toch al zo hoog, dat we daar nog
niet aan hoefden te denken. We zetten de tros op
de duwboot en kwamen strak. Toen ik nog maar
amper aanzette, begon de kaptein al te gillen
over de marifoon: ‘Stop, stop! Je trekt me
ondersteboven, stop!’ Dat was natuurlijk
flauwekul. Die boot moest eerst wat scheef gaan
liggen, voor ze ooit vlot kon komen. Ze moest
gewoon een beetje op de Bb-zij gaan dragen. Maar
ja, wie de baas is bakt de koeken, dus we lieten
hem maar zitten. Dan maar aan de grond en in de
zenuwen!
De bak hield zich intussen goed. Die tankbakken
zijn oersterk, dubbele zijden, middenlangsschot,
een hele partij dwarsschotten, gesloten stalen
dek. Heel sterk. Wij zetten onze sleeptros alvast
op de bak, niet al te lang. En ook twee
zoeklichten, gericht op de bak en het water
ernaast om haar in de gaten te houden. Wij waren
er klaar voor. Nu alleen graag nog wat water
terug, a.u.b!
Intussen was door de RWS, ter voorkoming van
golfslag en zuiging, de hele scheepvaart daar
gestremd. Alle vaart moest een paar kilometer van
de strandingplaats weg blijven. Niets mocht in de
buurt komen, behalve dan natuurlijk de
hulpverlenende vaartuigen...
In die tijd was de zogenaamde ‘Gecoördineerde
Rampenbestrijding te Water’ al een beetje op gang
aan het komen. In Dordrecht hadden ze daarvoor
het prachtig mooie blusvaartuig ‘Zuid-Holland’
gekregen. Een snellopend, flink vaartuig met wel
een paar duizend Pk’s er in, op drie schroeven.
Dat schip ligt daar te wachten op ongevallen en
wordt dan bemand met Brandweermensen. Zo ging het
nu dus ook. Een bak met gevaarlijke lading aan de
grond, brandgevaar, gevaarssituatie... Ergo: gáán
met die mooie snelle boot! Nou hoeven
brandweermensen natuurlijk niet persé altijd ook
varensmensen te zijn. Dat waren het op de Zuid-
Holland dan ook… Nou ja, laat ook maar.
Ik hoorde over de VHF de Zuid-Holland afschutten
door de Volkerak-sluis en riep haar op. Ik bracht
de Commandant op de hoogte van de situatie. Dat
de bak op haren en snaren stond, maar nog steeds
potdicht was, geen ladingverlies, én dat het
bijna laagwater was. Ook vroeg ik hem vriendelijk
en duidelijk of hij élke golfslag wilde
vermijden. Alles werd keurig voor begrepen terug
bevestigd door de Zuid-Holland.
Een kwartiertje later was de Zuid-Holland ter
plaatse, vanaf de Volkerak-sluis... op 10
Kilometer afstand…!
Dat wil zeggen, ze lag op onze radar gestopt bij
de Steenbergsche Vliet. Enkele seconden later
bereikte de hekgolf van de Zuid-Holland ons...
Ongeveer een meter hoog was die. ‘Knal!... Krak!’
deed toen de bak. Weer enkele seconden later
lagen wij vierkant in de naftadampen. We riepen
de Zuid-Holland-Comediant weer op. Bedankten hem
voor de snelle komst, en deelden hem mede dat de
bak nu wél kapot was...
‘Of ie soms gloeiende, nakende vanmorgen van de
pot gepleurd was ?!’
Er kwam even geen antwoord terug... Een paar
minuten later riep de Zuid-Holland me op
en ‘adviseerde’ me om mijn tros wat langer te
zetten, verder van de bak vandaan. Met m’n kop
uit de dampen zoge-zegd, bedoelde de ontzaglijke
druiloor. Dat had hij eerst moeten op-zoeken, in
z’n ‘Handboek Gevaarlijke Stoffen’.
Nou ja, afijn. Een paar van die gasten, met
perslucht op hun kop, die tankbak op met hun
gasmetertjes en al die poppenkast. Een hoop
gezeik en geouwehoer. Een andere bak moest er
komen voor overslag van de lading. Stinken, niet
te weinig, tot in Oude Tonge toe. Een hoop on-
nodig risico. Een berg onnodige kosten, enz, enz.
Ik bedoel maar: die bak kon toch wel breken,
zonder golfslag. Maar waarom verdomme er om
vragen, en hem ook nog een handje helpen. Het
voornaamste: een gaaf karwei naar de kloten. Van
ons! We kregen nog 5000 gulden voor wat
assistentie. GRRR!
Tjin
operator, de ambulance is meer dan een taxi die
zieken vervoeren. Ze moeten ook kijken of
vervoer wel nodig is en voor het vervoeren
moeten ze de patienten stabiliseren. Realiseer
je nauw eerst wat ze precies doen, voordat je je
er mee bemoeien. Zijn zijn er voor opgeleid. Als
je het beter weet, waarom bel je ze dan?
Paula
Geen wonder dat hulpverleners aangevallen worden
met zo'n attitude operator. Dat hun toon belerend
overkomt is je eigen interpretatie. Arrogant? Nee,
eerder objectief, wat ze bij hun vak ook behoren
te zijn. Ze doen ook hun werk en met hun werk
redden ze levens. Daarbij hebben ze er voor
geleerd, dus logisch dat ze het beter weten dan jij.
V'nes
Dus operator, je vindt het eigelijk wel logisch
dat hulpverleners af en toe fysiek bedreigd
worden? Want ze zijn arrogant? Goeie instelling
hoor.
Hans
Ik zou de beweegredenen wel eens willen weten van
de personen die hulpverleners lastig vallen, of
erger nog, in elkaar slaan. Dit komt toch niet in
je op zonder reden ? Laten de mensen die dit doen
eens op deze pagina uitleggen wat hun
beweegredenen zijn. Dit kan toch niet alleen
gebeuren uit baldadigheid. Ik heb in het verleden
heel vaak een ambulance nodig gehad voor mijn erg
zieke vrouw. Ik moet er niet aan denken dat dan
het ambulance-personeel belemmerd zou worden,
door omstanders, in het uitoefenen van hun taak.
Wat een waanzin. Ik ben nu het ambulance-
personeel uit de regio Arnhem nog steeds erg
dankbaar voor hun snelle en kordate actie's.
Groetjes. Hans.
Operator
Met alle respect, als je kind met een
koortsstuipe ligt en hij wordt niet meegenomen,
dan wordt ik heel boos. Daarbij de attitude van
de hukpverlener is vele gevallen ook zeer
negatief en belerend.
Luuk
Mensen die bijvoorbeeld ambulancepersoneel
aanvallen of met een groep een paar
politieagenten molesteren, daar heb ik geen goed
woord voor over. Hier dienen zwaardere straffen
voor te komen. Gelukkig wordt die discussie nu
aangezwengeld!!
FCH
Mee eens. In geval van calamiteiten gewoon doen
wat de hulpverleners vragen. Die zijn op deze
situaties getraind en hebben meer inzicht dan de
gemiddelde passant.
![[]](/extras/spacer.gif){kind=spacer}
Meld uw last!
Iedereen heeft uiteraard recht op de beste hulp. Hiervoor probeert de overheid hulpdiensten zo goed mogelijk voor te bereiden.